Geschreven door: Suzanne op 6 december, 2012
Geheime hoekjes, stiekem gesmiespel, bijzonder interessante doosjes (vaak mooi verpakt) en overal zoetigheid. Ik voel het in mijn buik. Het kriebelt. Ik zie het aan mijn nagels. Stukgebeten. Ik hoor het. Nerveus getrommel met mijn vingers op de tafel. Wat is er toch met me? Als ik vervolgens luid ‘’Sinterklaas kapoentje’’ door de radio hoor schallen weet ik het. Ah, Sinterklaas is weer in het land.
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 12 november, 2012
Hoe zou ze zijn? Heeft ze haar haar kort of juist lang? Ik neem aan blauwe ogen. Slank misschien of vol? Ik vraag me ook af hoe ze verder is. Vrolijk of een ochtendhumeur? Onzeker of de relaxheid zelve? Wellicht is ze een muurbloempje of juist een enorm feestbeest. Zou ze echt zoveel op me lijken?
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 25 oktober, 2012
Lieve Whoopsiedaisy-lezers, jullie kennen me toch al een tijdje nu. En ik geef toe, ik ben misschien soms wat naïef en ja, ik ben een meisje-meisje met stippeltjesjurken en bloemen in mijn haar. Maar, zeg nu zelf, zie ik er nu echt zo stom uit? Kom ik over als een nitwit? En daarbij, ik weet zeker dat ik heel goed kan lezen (zeker als het met koeienletters wordt aangegeven) en dat ik ook prima zelf beslissingen kan nemen. Waarom ik me zo druk zit te maken vraag je je af? Geloof me, ik slaak nu ...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 13 oktober, 2012
‘’Welke foundation gebruik je doorgaans?’’
‘’Euh, geen een eerlijk gezegd’’.
Stralend kijk ik de visagiste aan. Wachtend om mijn complimentje in ontvangst te nemen dat mijn huid er zo stralend uitziet als pasgeboren babybilletjes.
‘’Oh. Dat doet me altijd zoveel pijn om te horen als visagiste zijnde dat mensen niet gaan voor een frisse look.’’
Dus…
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 3 oktober, 2012
Ongemakkelijk staan we beneden voor de deur van mijn studentenflat. God, wat cliché. De enige straatlantaarn die brand is natuurlijk die voor mijn huis. Nou ja, ons huis aangezien ik hier met nog 9 andere huisgenootjes woon.
‘’Waar staat je auto?’’
‘’Daar ergens.’’ Hij wuift ergens in de nacht. Niet dat het een van ons beide iets interesseert.
En nu? Wat nu? Gelukkig hoef ik niet lang in het ongewisse te blijven en vraagt hij:
‘’Nou, kus dan maar?’’
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 14 september, 2012
Veel te vroeg en veel te opgewonden parkeer ik mijn auto en loop de Fabrique in Utrecht binnen. Eenmaal binnen krijg ik een naamkaartje, word ik verzorgd met thee en wacht ik tot het spektakel gaat beginnen.
Dit is de dag waarop ik meedoe aan een fotoshoot voor Linda Magazine. Samen met nog 99 anderen vrouwen, dat dan wel.
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 9 september, 2012
‘’Lieverd ik heb een probleem, ik heb geen professionele sokken meer!’’
Proestend van het lachen vraagt hij:’’Wat zeg je?’’
‘’Dat ik geen professionele sokken meer heb voor mijn gesprek zometeen!’’
‘’Maar euh… ze gaan toch niet naar je sokken kijken?’’
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 2 september, 2012
Gisteravond ontvingen we een brief met een heugelijke mededeling van… de Postcode Loterij! We spelen mee omdat we het niet zouden kunnen uitstaan dat de hele straat op een avond blij verrast wordt en vervolgens aan de sjampoepel lurkt terwijl wij chagerijnig met de gordijnen dicht zuinig nippen van een glaasje sinas van eigen huismerk.
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 31 augustus, 2012
Zodra het kwik stijgt lijkt dat een vrijbrief om alle mode-adviezen in de wind te slaan. Ik loop in de supermarkt en kijk mijn ogen uit, wat een mode-dierentuin! Overal waar ik kijk zie ik missers, flaters en modeblunders. Oke, toegegeven, ik ben zelf ook niet vreselijk mode-bewust maar ik maak me niet schuldig aan:
(meer...)...
Lees meer
Geschreven door: Suzanne op 25 augustus, 2012
‘Kom, kom maar mee, kom maar.’
Ze draagt haar knuffelkonijn naar haar kamertje, smijt het op de commode en doet voorzichtig de lade open.
‘Even luier doen. Mia luier doen,’ zegt ze tegen haar konijn dat roerloos blijft liggen.
Eindelijk heeft ze een luier gevonden en komt dan tot de conclusie dat de commode wel erg hoog is (lees: ze steekt er net met wat plukjes haar bovenuit) en houdt het voor gezien.
(meer...)...
Lees meer