Vreemdgaan. Altijd een boeiend onderwerp en iedereen heeft er zijn mening over. Zoveel vrouwen roepen als hij vreemdgaat, vliegt hij eruit. Echter hoeveel vrouwen blijven er na zo’n ontdekking niet bij haar man. Kijk eens naar een sterke vrouw als Hilary Clinton of Victoria Beckham. Heel vaak wordt er geschreven over de vrouw die bedrogen wordt en hoe de relatie weer gerepareerd moet worden. Maar de andere vrouw? Daar willen de meeste vrouwen niet aan denken. Dat is de boevrouw, zij is de schuldige.
Maar hoe zit het werkelijk? Ik sprak met Els.
Whoopsiedaisy.nl: Kan je jezelf introduceren?
Els: Ik ben Els, ik heb nu drie jaar een relatie met Patrick. Patrick is getrouwd en heeft een kindje.
Whoopsiedaisy.nl: Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?
Els: Ik kende Patrick van het uitgaansleven, we spraken elkaar steeds vaker en hadden hele goede gesprekken met elkaar. Er hing altijd een enorme spanning om ons heen, maar ik wist dat hij getrouwd was, dus ik heb nooit wat met die gevoelens gedaan. Tot het moment dat hij aan mij opbiechtte dat hij gek op mij was en toen was het hek van de dam. Dit is nu drie jaar geleden.
Whoopsiedaisy.nl: Voel jij je schuldig naar zijn vrouw toe?
Els: Nee, ik denk zo weinig mogelijk over haar na. Ik kan dit redelijk goed scheiden, hij heeft een leven met mij en met haar. Ik wil het liefst zo min mogelijk over haar weten, de tijd die ik met Patrick heb, wil ik liever besteden aan leuke dingen en niet aan gesprekken over haar.
Whoopsiedaisy.nl: Drie jaar is nogal lang, heb je nooit aan hem geëist dat hij wegging bij haar?
Els: Nee, ik wist vanaf het begin dat hij getrouwd was en dat hij haar nooit zou verlaten. Zij is zijn jeugdliefde, zijn stabiele factor in zijn leven. Hij zou dat nooit opgeven voor iemand die zo wisselend is in mening.
Whoopsiedaisy.nl: Wat bedoel je daarmee?
Els: Hij weet dat ik een aantrekkelijke en onafhankelijke vrouw ben, ik heb hem niet nodig. Hij is bang dat als hij voor mij zou kiezen dat ik hem over drie maanden weer aan de kant zet als ik hem zat ben. Nu heeft hij een vrouw waarvan hij weet dat ze altijd bij hem zal blijven.
Whoopsiedaisy.nl: Weet zij van de situatie?
Els: Ik kan mij haast niet voorstellen dat ze het niet weet, hij is vaak weg en komt soms ’s nachts niet thuis. Ik vermoed dat ze het wel weet, maar dat ze bang is voor wat voor consequenties het heeft voor haar eigen situatie als ze hem ermee confronteert. Ik heb op een bepaalde manier toch medelijden met haar, ik weet tenminste hoe Patrick echt is. Zij woont met iemand samen, die ze totaal niet kent.
Whoopsiedaisy.nl: Waarom kies je ervoor om in deze situatie te blijven? Als ik je zo zie kan je toch makkelijk een single man krijgen?
Els: Een echte relatie is voor mij moeilijk, omdat je dan geconfronteerd wordt met jezelf. Gaat hij bij je weg, dan is het omdat er iets “mis” is met jou. Patrick heeft een gezin, mocht hij mij ooit afwijzen of stoppen met deze relatie dan is dat om zijn gezin en niet om mij. Als je het zo benaderd, zit ik in deze relatie omdat ik weet wat ik heb en omdat ik dan niet met mijzelf wordt geconfronteerd.
Whoopsiedaisy.nl: Wil je dan nooit meer?
Els: In de fase waar ik nu inzit, is hetgeen wat ik met Patrick heb prima. Hij is niet alleen mijn lover maar ook mijn vriend. Toen wij net begonnen, wilde ik natuurlijk wel meer. Maar er is nu een soort van balans in onze relatie gekomen. Wij hebben intimiteit met elkaar, maar soms komt hij ook langs om alleen een filmpje te kijken, soms komt hij langs om een hapje te eten. Als ik met dingen zit, bespreek ik deze met hem, zoals carrièrestappen of problemen met vriendinnen, eigenlijk hebben wij een relatie met elkaar maar wonen we niet samen en weet ik dat hij hiernaast nog een gezin heeft. Zo lang ik de situatie aankan en geen problemen met zijn gezin heb, zie ik geen problemen.
Whoopsiedaisy.nl: Hoe vaak zien jullie elkaar?
Els: Ongeveer twee avonden per week en meestal één dag in het weekend. We wonen redelijk dichtbij elkaar.
Whoopsiedaisy.nl: Hoe reageert jouw omgeving op deze situatie?
Els: Niet goed, de meeste mensen weten het wel. Sommige vriendschappen heb ik ervoor laten varen, die waren te hard met hun oordeel zonder naar mij te luisteren. Sommige vriendinnen beginnen nu wel te dringen dat ik ermee moet stoppen omdat hij niet goed voor mij is. Maar zolang het voor mij nog goed voelt, zie ik niet in waarom ik zou moeten stoppen. Heel veel mensen reageren ook hypocriet, zelfs de mensen die zelf een keer een bezette man hebben gehad doen nu alsof ze de heilige maagd zijn. In dat opzicht, zit er nog een zwaar taboe op dit onderwerp.
Whoopsiedaisy.nl: Hoe zie jij de toekomst?
Els: Ik weet dat ik ooit een einde aan de situatie moet maken, hij houdt mij namelijk tegen in mijn toekomstige relaties. Door hem sta ik niet open voor nieuwe relaties. Voor hem kan deze situatie altijd voortduren maar ik weet dat ik er ooit een einde aan moet maken, maar daar kan en wil ik nu niet aan denken.
Ik realiseer mij na het gesprek dat over iemand anders oordelen heel makkelijk is, maar dat deze vrouwen er ook niet bewust is voor hebben gekozen en ook alleen maar met de situatie proberen te dealen.
Geschreven door Michelle voor Whoopsie Daisy.
De man die vreemdgaat is natuurlijk net zo fout als ‘de andere vrouw’. Raar dat dat door sommige mensen toch vaak anders wordt gezien. A
ls ik bovenstaand interview goed interpreteer, zit Els in deze relatie uit een soort zelfbescherming. Ze denkt dat ze niet gekwetst kan worden als ze een relatie met een getrouwde man aangaat. Dit lijkt me een psychisch probleem waar ze de rest van haar leven tegenaan blijft lopen als ze er niet aan gaat werken. Ik heb natuurlijk geen psychologie gestudeerd, maar ik zie die eigenschap vaak terug bij vrouwen die telkens weer opnieuw een relatie aangaan met een getrouwde man. En uiteindelijk schiet niemand daar natuurlijk ene moer mee op…
[Reageren]
Ik vind in zo’n situatie juist de man fouter als “die andere vrouw”. Vooral als die vrouw gewoon single is. Zij word ook maar gewoon verliefd, en toevallig op de verkeerde persoon. Dat hij er vervolgens iets mee doet, als getrouwde man, vind ik 10x erger dan een single lady die naar haar gevoel luistert. Tuurlijk is zo’n situatie niet goed te keuren en al helemaal niet ideaal maar je kiest er niet voor op wie je verliefd wordt. Je kiest er wel voor er iets mee te doen maar dat is aan jezelf. Kan je omgaan met zo’n relatie, met de wetenschap dat hij nooit echt voor jou kiest, dat er “nog” een vrouw is, hoe zij zich wel niet moet voelen, etc. En ik denk ook dat Iris wel gelijk heeft. En om die reden vastklampen aan een relatie die toch geen stand houdt is helemaal niet okay. Niet om de situatie maar puur om haarzelf, haar zelfrespect en haar toekomst en geluk. Dan verdiend ze gewoon beter en iemand die 100% voor haar gaat. Maar voor een buitenstaander is zoiets altijd moeilijk en onbegrijpelijk. :)
[Reageren]
Michelle Reply:
februari 27th, 2011 at 13:13
Natuurlijk is voor de andere vrouw de situatie alles behalve ideaal, maar hoe vaak word de vrouw niet boos op de andere vrouw ipv de fout bij haar eigen man te zoeken.
Worden boos op die vrouw omdat volgens haar die vrouw het heeft uitgelokt, want zonder haar was hij niet vreemdgegaan. Terwijl ik denk, als die man niet happy thuis is en eenmaal open staat voor anderen, dan is het afwachten tot er een “ander” is.
[Reageren]
Er is een ander negatief aspect waar je zelden over hoort, maar waar ik als ‘andere vrouw’ tegen aan liep. Laat ik wel even voorop stellen dat zodra ik wist dat de man bezet was ik een einde maakte aan de relatie. Zo’n zes maal heb ik een korte relaties gehad met een man die na een paar dagen of weken toegaf thuis nog een partner te hebben. Het effect dat het op mij had is dat ik erg negatief over mannen ben gaan denken en sterk ben gaan twijfelen of ik nu zo naïef was of dat de relatiewereld één grote leugen is. Dit heeft mijn beeldvorming over mezelf en het aangaan van relaties geen goed gedaan. Ik weet niet wat ik zou doen wanneer mijn partner mij zou bedriegen. Mijn vader deed het ook, en als ik nu zie hoe mijn ouders twee oude mensen zijn geworden die het samen prima redden denk ik wel eens dat de minnaressen toch aan het kortste eind hebben getrokken. Misschien dat de vrouw van deze man uit dit verhaal dit ook beseft. Vroeger begreep ik mijn moeder nooit en dacht ‘waarom ga je niet weg’, nu kan ik met bewondering en zelfs vertedering kijken naar hoe mijn vader liefdevol voor mijn moeder zorgt. Kennelijk hadden ze nu eenmaal zo’n soort relatie. En wie weet was mijn moeder wel blij dat ze zelf niet altijd voor de seks hoefde te zorgen… Maar dat heb ik haar nooit durven vragen ;-)
[Reageren]