1942. In het door de nazi’s bezette Amsterdam besluit de joodse Walter Süskind handjeklap met de SS te spelen. Het is een levensgevaarlijk kat- en muisspel, waarmee hij honderden kinderen van transport naar de concentratiekampen weet te redden. Terwijl de razzia’s toenemen en het net zich verder sluit rond de joodse gemeenschap, riskeert Walter alles wat hem lief is en toont hij de moed van een held.
Joden moeten op transport, allemaal. Om zijn familie voor dit drama te behouden besluit Walter Süskind, op aanraden van zijn vrouw Hanna toch een baan bij de Joodse Raad te nemen als chef Bagage en Ordedienst bij de Hollandse Schouwburg. Op deze plek moesten de joden zich meldden wanneer ze waren opgeroepen om te gaan werken in Kamp Westerbork.
Omdat Walter van Duitse afkomst is krijgt hij al gauw een vertrouwensband met de SS-officier Ferdinand aus der Fünten, waarmee hij vroeger op school had gezeten. Door dit vertrouwen kon Walter makkelijker zijn gang gaan en besluit zijn collega’s te helpen om kinderen te laten onderduiken. Terwijl de SS-er Ferdinand niets wil horen van bovenaf, over het verraad van Walter, kan Walter doorgaan met het helpen van de kinderen. Uiteindelijk lukt het Walter om ongeveer 600 kinderen te redden voordat hij gepakt wordt.
Nu kan je denken: ‘Wéér zo’n 2e Wereld oorlog film?’ en in dat geval heb je gelijk. Maar ik persoonlijk ben er dol op en hecht er meer waarde aan om dit soort waargebeurde verhalen verfilmd te zien worden dan de 2 minuten stilte op de dam.
Door dit soort films sta je er veel meer bij stil hoe ernstig die tijd was en in wat voor verschrikkelijke angst men wel niet moet hebben geleefd. Süskind wordt uitstekend neer gezet door Jeroen Spitzenberger. Af en toe vond ik zijn rol wel wat vlak en makkelijk weggezet wat het verhaal niet ten goede kwam. Zijn vrouw Hanna wordt gespeeld door Nyncke Beekhuyzen… Je weet wel… “Lotte”.
Ik kan haar na haar rol in Lotte gewoon niet meer serieus nemen en ook dit keer kon ik haar helemaal niet geschikt vinden voor haar rol.
Desondanks is Süskind een film om over na te denken, een die weergeeft hoe het was en hoe wanhopig mensen raken om zichzelf en ook familie te willen redden.
Oh ik vond de actrice juist wel goed. Vond de dubbele laag ook wel mooi, dat hij in eerste instantie vooral ook gewoon zijn eigen hachje ging redden (logisch).
Vond de film heel mooi, maar het maakte me ook kwaad eigenlijk. Door mn studie had ik op het moment dat ik m keek ook net veel van doen met de jodenvervolging en soms kan ik me er dan gewoon nogal over opvreten.
[Reageren]