De magazines staan er vol mee. Colourblocking, bloemenshorts, skinny jeans. Was vorig jaar paars in, nu is het groen. Of nou ja, dat gok ik. Want eerlijk gezegd heb ik geen idee.

Eerst is wit het nieuwe zwart en dan is het zwart weer het nieuwe wit.  Soms is het zelfs grijs. Ik snap er helemaal niets van en loop al jaren achter. De ene keer hangen de winkels vol met die verschrikkelijke harembroeken, de andere keer moet het juist zo strak mogelijk.  Ondertussen probeer ik in de kledingrekken nog wat normale kleding te vinden, maar het is haast geen doen.

De Hollywoodsterren dragen het eerst (dat zijn de echte trendsetters) en daarna is het de bedoeling dat de rest van de wereld volgt. Dit is echter geen normale kleding zoals je bij de gemiddelde V&D kan vinden. Hoe onmogelijker, hoe beter. Het maakt ook helemaal niets uit als het er belachelijk uit ziet. Het is in. Dus dan moet je het dragen. Gesnapt en gesnopen?

Je had het misschien al door, maar inderdaad: ik volg de mode niet. Waarschijnlijk loop ik hopeloos achter en fluisteren vrouwen achter mijn rug: ‘Moet je haar zien! Die heeft nog een bootcut-spijkerbroek aan. Hahaha, zó 2011!’ Eigenlijk is het een wonder dat ik me nog buiten durf te vertonen.

Ik koop namelijk alleen kleding die ik leuk vind en bij me past. Ja, echt waar. En weet je, dat is eigenlijk helemaal niet erg. Sterker nog: het is heel slim. Ik kan het jullie allemaal aanraden!